منتظر در سايه ها
    صبر كن وقت خروج آيه هاست
    طفل نرگس منتظر در سايه هاست
    مي كشد او ديو آهن پايه را
    اژدهاي خفته سرمايه را
    نسل تندر از تبار خشم اوست
    بغض قتل لاله ها در چشم اوست
    او جهان را غرق شبنم مي كند
    ابتلاي سايه را كم مي كند
    مي كشد او ماده شمشير را
    در زمين بوزينه تزوير را
    او ترازو را مجسم مي كند
    عمر و عاص سكه را خم مي كند
    مردگان را مژدگاني مي دهد
    خيل پيران را جواني مي دهد
    مي دهد فرمان به زنبقهاي دور
    تا زمين را پر كند از عطر نور
    ساكنان كاخ را سر مي زند
    سكه ها را با ابوذر مي زند
    نيزه را پي مي كند بر روي اسب
    شعله مي افروزد از آذرگشسب
    او سفير صلح و نور و پاكي است
    او وكيل ساكنان خاكي است
    او رسول سوره ها در آيه هاست
    امپراطور تمام سايه هاست
    او جهان را غرق جيحون مي كند
    دشتها را نخل و زيتون مي كند
    عصر او، عصر نبوغ ريشه هاست
    عصر پرشبنم ترين انديشه هاست
    
    آينه بندان
    كدام نقطه اين خاك زير پاي تو نيست
    كدام پاره خورشيد آشناي تو نيست
    بگو كدام نسيم شكفته در وادي است
    كه ذهنش آينه بنداني از صفاي تو نيست
    
    سخت است بي تو...
    سخت است با خيال تو در خواب زيستن
    چونان كوير با عطش آب زيستن
    بر چهره گرد زرد فراموشي زمان
    تصويروار در قفس قاب زيستن
    چون جغد با شقاوت ويرانه ساختن
    خفاش وار همدم شبتاب زيستن
    دور از نگاه روشن آيينه تاب تو
    همواره در اسارت مرداب زيستن
    اي آفتاب صبح تماشائي بهار
    تا چند بي تو در دل سرداب زيستن
    سخت است با گلوله ي فرياد در گلو
    در انتظار لحظه ي پرتاب زيستن
    برخيز و مهر چهره برافروز و شب بسوز
    سخت است با خيال تو در خواب زيستن
    ضياءالدين ترابي