زيارت، حضور عارفانه عاشق در ديار معشوق،
ديدار عاشقانه زائر از سراي مزور، اظهار عشق و ارادت محبّ به محبوب، دلدادن صميمانه
دل داده در كوي دلدار، سرسپردن سرباز فداكار در پيش پاي سردار، اعلان فروتني ديندار
در برابر دين و پيشوايان ديني و اذان ايمان و دينداري است.
زيارت، اعلام وفاداري صادقانه مريد است
به مراد، ابراز علاقه مطيع است به مطاع و اعلام خودفراموشي جان بركف مخلص است نسبت
به جانان.
زيارت، عرضه خويشتن بر ترازو و ابزار سنجش
است، ايستادن در برابر آينه و معيار كمال و نشاني كوي كمال به انسان تعالي طلب است
كه به كجا ميتوان رسيد.
زيارت، سفري مشتاقانه، آگاهانه و عاشقانه
است كه از سراي دل آغاز ميشود، از راه دل عبور ميكند و سرانجام نيز در منزل دل به
مقصد و مقصود ميرسد و بار بر زمين مينهد.
فلسفه زيارت
تعظيم، تكريم، گرامي داشت و يادكرد انسانهاي
شايسته، هنرمند، فرهيخته، فرهنگساز، نقشآفرين، مصلح، متحوّلكنندگان تاريخ و... و
نيز زنده نگهداشتن ادب فناي مقربان جلد1صفحه